IMPLANTY

Trudno pogodzić się ze stratą zęba, dlatego nowoczesna stomatologia opracowała strategię odtwarzania braków dzięki zastosowaniu  tytanowych wszczepów, które wprowadzone do kości ulegają zrośnięciu z nią. Proces ten nazywa się oseointegracją  Został zaobserowany i opisany przez prof. Branemarka. Ten szwedzki uczony stworzył podstawy
i nadał  kierunek współczesnej, dynamicznie rozwijajacej się implantologii.
W ostatnich latach bardzo intensywnie wkroczyła ona do gabinetów stomatologicznych.
Dzieki implantom możemy uzupełnić brak pojedyńczego zęba , kilku zębów,
a nawet całego łuku. Wtedy implanty stanowią filary, na których mocowany jest pełen komplet koron.
Trzeba sobie jednak zdawać sprawę z tego, że takie leczenie składa się z dwóch faz:
– chirurgicznej – zabieg „wkręcania” tzn. instalacji implantu
– protetycznej – odbudowa koronami porcelanowymi umocowanymi na
implantach zrośniętych z kością ( tzn. zintegrowanych ).
Fazy te wymagają odstępu czasowego ok. 5-6 miesięcy, który gwarantuje prawidłową stabilizację implantu.
Na poniższych zdjęciach przedstawiłam przypadek pacjentki, która zdecydowała się na odtworzenie braku lewego przedtrzonowca koroną zabudowaną na implancie.

                      

Zaszyta rana                  Łącznik gojący

Łącznik gojący                 Korona porcelanowa na implancie

Proponuję zapoznać się z publikacjami, które w prosty sposób wyjaśniają cały przebieg leczenia